Poezi nga: William Knox
Përktheu: Fan Noli
Përse njeriu është kryelartë?
Si re e shpejtme, meteor i zjarrtë,
Si dritë vetëtin si valë na vëngon,
Nga jeta në pushim, në varr kalon.
Nga dushku dhe nga shelgu bje çdo fletë,
Përndahen rotull, shtrihen tatëpjetë,
Të vogla, të mëdha, të ra, të thata
Përmbysen tok dhe hidhen në gërmadha.
Kurora e një kokë mbretërore
Me mitrën dhe me krabën priftërore,
i dituri dhe trimi zëmërmadh
Mbërthehen në qivur, zbresin në varr.
Çdo shpresë, dëshpërimi, helmi gazi
Çkallmohen nga tufani dhe porjazi,
Çdo lot e buzëqeshje, vaj e valle
Dëshmohen posi vala nëpër zalle:
Shkëndij’ e syrit edhe frym’ e jetës,
Lul, e shëndetit, edhe shkrumb’ i vdekjes,
Rrëzohen në savan nga kulm’ i artë:
Pra, qysh njeriu është kryelartë?
Maqedonci: Kosova e para në Ballkanin Perëndimor për siguri ...
Seancë gjyqësore ndaj Cvetko Kostiq, i akuzuar për dhunim se...
Sot në Davos, Kurti flet për demokracinë dhe Kosovën
Parashikimi i motit për të martën
Dokument i rrallë për Skënderbeun, ekspozohet harta e vitit ...
Presidenti sirian bisedë telefonike me Trump, diskutojnë për...
📱 Shkarkoni Aplikacionin Arbresh.info për lajmet dhe përditësimet më të fundit!
Skip to content
